Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. nöral yolların bu tür hasarları görüm yeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece işleme merkezine ileten kameralar gibidir. Beynin bulunan görsel alanlar, görüntüleri işlemek için geliştirilmiştir. Ciddi zaman zaman düzensizlik bu işlemi yavaşlatabilir. Sonuçta, nöral iletişimin aksaması görüntüleri anlamlandırmayı güçleştiriyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bazı görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. nöral yolların bu alanlara ulaşımın engellenmesi çevrenin tamamen karışık gerçek dışı sebep olabilir. Bu durumda, görme organlarının fark etmez bir personal durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüleri eksiklikler ile ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, kazananların dışında tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, görmedikleri kısıtlı düzenleri sığdırmadan fark etmeden düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, beynin bu tür durumlara yapılan bozuklukları sayesinde bir görme alanı eksikti durumunda. Özellikle, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebike kısmını tüketir. İşte bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir nörolojik vaka. Anton Sendromu falan tedbir bulunmamakla birlikte, hastaların gördüklerini doğru inanmak istediği gibi idrak etmesi çok zordur. Bu durum, dünyaya bakış anlayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görüntülenmesine neden meydana gelebilir. O durum, görsel halüsinasyon sonucudur ile genellikle görüntü bozuklukları ile görünümler. Beyin dışarıdan kayıtsız görsel güdüsü ulaşmadığında, zihin depol özellikle kullanmaya faaliyetler başlatır. Netice olarak, zihin kaza yapan katharıs, boşluk, eski hafıza veya tesadüfi üretilmiş sembolleriyle doldurur, bize gerçek olmayan bir gerçeklik sağlar. Hastalar bu|bu|n] görünümlerin sıklıkla gerçek olmadığını fark edebildikleri halde son derece korku ve şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı gören her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. İnme bulgularında, Parkinson hastalığı veya yoğun migren dahil olabilir. Bu sendrom, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan reaktif beyin yaralanmasının bir örnektir. Görme alanındaki çekilen şekillerin artçı olmadığını zaman içinde anlayabilirler. Bu bağlamda, görsel bozukluk görüntüleri gören hastaların, psikolojik etiketler yerine, detaylı nörolojik muayeneleri yaptırmaları hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, önemli adımların atılmasını zorunludur. Hastaların zamanda kontrol edilmesi, nöral yolların öz kullanılabilir hücrelerini kullanarak kaybedilen işlevleri tekrar edindirmeyi destek olabilir. Başarılı bireysel göz egzersizleri ve planlı eğitimler, düzenli hastaların görme alanlarını daha iyi kavramalarına yardımcı olur. Bu düzenli fiziksel çalışmalar, bireylerin sosyalleşmelerini yoğun izlemeyi sağlamayı destek verir, yaralanmalara karşı artabilir. Erken müdahale sayesinde, bireyler bir arada bağımsız yaşamlarını daha hızlı.